Cradle to cradle gaat over ontwerpen. Hoe ontwerpen wij onze producten? Om ze later weg te gooien als afval, alleen goed voor de vuilverbanding, de stortplaats de zee? Of probeer je producten zó te ontwerpen dat ze na gebruik dienen als grondstof voor nieuwe producten ? Of als een waardevole toevoeging voor de bodem?
Mooie gedachten en prachtig uitgewerkt in het ook in het Nederlands verschenen boek van de ‘vaders’ van deze gedachtengang: Michael Braungart (chemicus) en William McDonough (architekt): Cradle to Cradle. Afval is voedsel. Search knowledge, 2007.

GertJan heeft  zich er in zijn nieuwste blog verder  in verdiept...