Hof van Twello

Pastinaak

Teelt

De pastinaak (pinksternakel of witte wortel) kwam in de Middeleeuwen naar West-Europa, maar was al bekend bij de oude Grieken. Vóór de introductie van de aardappel was het een belangrijk volksvoedsel. In Engeland is de “witte wortel” populair gebleven.

De pastinaak komt ook in het wild voor en bloeit als tweejarige plant van juli tot september met een 60 tot 90 cm lange stengel in een geelachtig scherm. De wilde pastinaak komt in Nederland en België voor in bermen, uiterwaarden en op dijken. Ook op open plekken in de duinen.

Door de lengte van de wortel is de groente niet geschikt voor teelt op kleigronden. De pastinaak wordt doorgaans in de tweede helft van april gezaaid. Bij vroeger zaaien gaat de plant al in het eerste jaar bloeien.

Pastinaak wordt pas in november geoogst. Later oogsten in december of zelfs januari is ook mogelijk, omdat de wortel in de grond niet dood vriest. Als de pastinaak eenmaal bevroren is geweest, smaakt hij zelfs beter. Het is dan ook een typische vastengroente.

Voeding

Pastinaak is een circa 20 cm lang wortelgewas met een zoete anijsachtige smaak en een crème-witte kleur. Vanwege de zoete smaak werd hij in middeleeuws Europa, door degenen die zich geen (dure) suiker konden veroorloven, gebruikt in zoete gerechten.

Net als de winterwortel kan pastinaak zowel rauw als gekookt of gestoofd worden gegeten. Gefrituurde pastinaak lijkt op aardappelchips. De pastinaak wordt gebruikt als ingrediënt van hutspot en maakte deel uit van de hutspot zoals die bij het Leidens ontzet van 1574 werd gegeten.