Hof van Twello

Het lege land van Braks en Bleker

Ja, het land ís dood. De bodems zijn dood, de biodiversiteit verpulverd. En dat in nauwelijks 50 jaar. En het land werd kaler en kaler.

Schaalvergroting op schaalvergroting om verarming van de boerenstand te voorkomen. Echter, de helft van de boeren verdween elke 20 jaar. En het land werd kaler.

Het boerenfront , dat zo ferm gevochten had voor haar halve overlevenden kwam elke keer bedrogen uit. En het front werd gebroken. Op het ministerie, in de Kamer. De burger kwam in opstand en vond gehoor bij de politiek. En nu mogen boeren een overleefd landschap in stand houden, met hagen en singels, houtwallen en kromme sloten. En daar krijgen ze geld voor.

Een kleinschalig, verbrokkeld landschap is wat de burger wil. En dus maken we dat. En dat is bovendien goed voor de ecologie en de biodiversiteit. Maar de boer wordt er geen snars wijzer van. Geert de Snoo stelde vast dat alleen landschappen met tussen 5 en 20 % natuurlijke elementen het waard zijn om te versterken middels agrarisch natuurbeheer, zeg: het inbouwen en beheren van meer landschapselementen in het landschap.

Daaronder is het zinloos en daarboven niet nodig, daar gaat het al goed. Alleen, dat segment van het landschap is vrijwel verdwenen. Het is de polder en Noord Groningen of het prachtige verkeuterde Sallandse landschap. De dood of de gladiolen, en niets daartussen. Lees meer »

Renderend landschap

Meer dan 50.000 boeren en tuinders verdwenen de afgelopen 20 jaar van het toneel, bijna de helft. De komende 20 jaar zal nog eens de helft verdwijnen. “Het probleem valt wel mee hoor”, zegt dan LTO Nederland, de standsorganisatie voor boeren en tuinders, “deze boeren en tuinders hebben veelal geen opvolgers.” Daar maak je je er makkelijk mee van af. Is de onvruchtbaarheid onder boeren zo hoog opgelopen dat de helft ervan kinderloos blijft? Deze boeren en tuinders hebben geen opvolgers omdat hun kinderen er geen heil in zien een veelal verouderd bedrijf over te nemen. Het zijn bedrijven die naar de gangbare maatstaven te klein zijn om nog te overleven. De blijvers worden groter en groter.

In een kas kun je per jaar tot 80kg tomaten plukken van 1m2. Dat is 800.000 kg per ha. Om enigszins rendabel te kunnen werken geldt een optimale bedrijfsgrootte van rond de 6 ha. Dat zijn 4 miljoen 8 honderdduizend kg tomaten. Ongeveer 40 miljoen vruchten. En dat is dan net voldoende voor 1 ondernemer-gezinsinkomen. De waanzin van de markt samengevat in de tomaat.

Bijkomend effect van de schaalvergroting is dat het landschap verschraalt. De akkers worden steeds groter, landweggetjes en wandelpaden verdwijnen, evenals houtwallen, singels, hagen en kleine bosschages. Eerder waren tijdens de grote naoorlogse ruilverkavelingen de sloten al rechtgetrokken en heringericht met makkelijk onderhoudbare strakke taluds. Maar de burger begon te klagen. Waar is het mooie landschap gebleven uit mijn jeugd? Nostalgie begon de kop op te steken. En nostalgie is precies wat wordt uitgewerkt in het Deltaplan voor het Landschap, waarin deskundigen een weg tekenen naar een ‘Nederland dat weer mooi is’. Kosten: 600 miljoen euro per jaar. En omdat dit mooie Nederland behalve voor de horeca en een aantal dienstverlenende organisaties die voordeel spinnen bij een mooie omgeving, niets oplevert voor de boer moet hij betaald worden uit de algemene middelen voor het onderhoud van dit kunstmatige landschap. Lees meer »